Wat is staff augmentation?
Staff augmentation is een constructie waarbij een klant externe specialisten toevoegt aan zijn eigen teams, die samenwerken met de eigen werknemers onder het eigen projectplan, terwijl die specialisten in dienst of onder contract blijven bij de leverancier. De klant vergroot zijn capaciteit zonder zelf aan te werven.
Het is het meest gebruikte consultingmodel op de Belgische technologiemarkt, en tegelijkertijd het model met de grootste juridische risico's. Die risico's zijn niet ongewoon; het is de gebruikelijke manier waarop dit model fout loopt.
Waarom brengt staff augmentation juridische risico's met zich mee in België?
Vanwege de regels rond het ter beschikking stellen van personeel. Onder de wet van 24 juli 1987 is het verboden om werknemers ter beschikking te stellen van een derde die enig deel van het gezag uitoefent dat normaal bij de werkgever berust, buiten uitzendarbeid en een beperkt aantal toegestane gevallen om. De Richtlijnen van de FOD Werkgelegenheid over het ter beschikking stellen van werknemers aan een gebruiker zet het principe en de uitzonderingen daarop uiteen.
De sancties zijn de reden waarom dit van belang is. Wanneer het verbod wordt geschonden, wordt de werknemer geacht vanaf het begin van de werkzaamheden door een arbeidsovereenkomst voor onbepaalde tijd aan de gebruiker verbonden te zijn, en worden de gebruiker en de leverancier hoofdelijk aansprakelijk voor sociale zekerheidsbijdragen, loon, vergoedingen en uitkeringen. Een capaciteitsregeling kan zo veranderen in een vast dienstverband waar de klant nooit mee heeft ingestemd.
Welke instructies mag een klant daadwerkelijk geven?
Er zijn twee categorieën, en het onderscheid is nauwkeurig. Instructies met betrekking tot de welzijns- en veiligheidsverplichtingen van de klant op de eigen locatie worden uitdrukkelijk niet beschouwd als de uitoefening van werkgeversgezag, dus die mogen altijd worden gegeven.
Voor al het overige is een schriftelijke overeenkomst tussen de klant en de leverancier vereist waarin precies staat welke instructies de klant mag geven, waarbij de feitelijke praktijk moet overeenstemmen met wat er in het document staat. De klant moet ook zijn ondernemingsraad informeren over die overeenkomst en een kopie van de instructieclausule verstrekken, of bij gebreke daarvan het preventiecomité of de vakbondsafvaardiging. Dagelijkse technische coördinatie is werkbaar. Het bepalen van iemands werktijden, het goedkeuren van verlof, het voeren van functioneringsgesprekken of het overplaatsen naar een ander project is dat niet, omdat dit beslissingen van de werkgever zijn.
Wat is het verschil tussen staff augmentation, detachering en uitzendarbeid?
Deze drie vormen bevinden zich op een spectrum wat betreft de vraag wie het gezag uitoefent. Uitzendarbeid is de gereguleerde weg voor het daadwerkelijk uitlenen van personeel: een uitzendbureau neemt de werknemer in dienst, de gebruiker geeft leiding, en de wet staat dit toe omdat het kader voor uitzendarbeid dit zo regelt.
Detachering en staff augmentation houden de werknemer beide onder het gezag van de leverancier, wat ze rechtmatig maakt buiten dat kader, en wat de schriftelijke instructieclausule essentieel maakt in plaats van louter administratief. De praktische toets is niet hoe het contract wordt genoemd. Het gaat erom wie beslist waar de persoon volgende week aan werkt. Sparagus zet consultants die zij rechtstreeks in dienst heeft in via haar projectlevering en consultancyopdrachten.
